می‌توانم این را به‌صورت یک پرامپت منسجم برای تولید تصویر/ویدئو آماده کنم:

یک مرد ۳۵ ساله با چهره‌ای ثابت و قابل تشخیص، موهای کوتاه تیره، فرم صورت یکسان، عینک باریک فلزی، کت خاکستری ساده و پیراهن تیره زیر آن. نورپردازی نرم و طبیعی کافه، رنگ‌ها گرم و ثابت، زاویه دوربین سینمایی و واقع‌گرایانه.

او در یک کافه آرام نشسته است. ابتدا پشت میز نشسته و یک فنجان قهوه در دست دارد و آرام قهوه می‌نوشد. سپس با همان چهره، همان لباس، همان مدل مو و همان نورپردازی از روی صندلی بلند می‌شود. به سمت پنجره کافه می‌رود یا کنار میز می‌ایستد و به بیرون پنجره نگاه می‌کند. بعد دوباره به همان صندلی برمی‌گردد و می‌نشیند.

در تمام صحنه‌ها هویت شخصیت کاملاً ثابت بماند: همان صورت، همان عینک باریک، همان کت خاکستری، همان مدل مو، همان سن حدود ۳۵ سال، همان نور و همان فضای کافه. هیچ تغییر چهره، تغییر لباس، تغییر سن، تغییر رنگ مو یا تغییر سبک تصویری رخ ندهد.

تغییر چهره، تغییر لباس، تغییر مدل مو، تغییر عینک، تغییر سن، چهره متفاوت در هر نما، نورپردازی متفاوت، سبک کارتونی، اغراق چهره، چند شخصیت متفاوت، تغییر رنگ کت، تغییر فرم صورت، پرش تصویری، دست‌های غیرطبیعی، چهره تار، جزئیات ناهماهنگ.

A consistent 35-year-old man with short dark hair, narrow glasses, a gray jacket, and the same face shape sits in a warm softly lit cafe. He drinks coffee, stands up, looks out the window, then sits down again. Keep the same face, clothing, hairstyle, glasses, lighting, camera style, and cafe environment throughout the entire sequence. No identity changes, no outfit changes, no lighting changes.